{{#palabras}}
{{.}}
{{/palabras}} {{^palabras}}
No hi ha cap resultat ...
{{/palabras}}
genitiu (Diccionari)
genitiu
1.
m. LING.
Cas de la declinació de les llengües indoeuropees que, bàsicament, expressa una relació de possessió, pertinença, origen d'una acció, etc.
2.
genitiu absolut
LING.
Construcció grega similar a l'ablatiu absolut del llatí.
genitiu (Traducció Valencià-Castellà)
genitiu
m.
1.
genitivo -va
(
m.
i
f.
).
2.
genitiu absolut
genitivo absoluto.
Et pot interessar
antidiurético
aullante
avuncular
babélico
botàs
branquiópodos
busca-revoltes
crupón
dinamitazo
esclopaire
escorries
fosfatar
fustado
hiperbàtic
inextensibilidad
mansedumbre
pitresina
prunyoner
púnic
quartodecimà