{{#palabras}}
{{.}}
{{/palabras}} {{^palabras}}
No hi ha cap resultat ...
{{/palabras}}
triumvir (Diccionari)
triumvir
m. HIST.
En l'antiguitat romana, cada una de les tres persones que formaven una comissió o associació.
triumvir (Traducció Valencià-Castellà)
triumvir
m.
triunviro.
Et pot interessar
adyuvante
afectuosament
arriscar
asparaginasa
barilita
bramànic
chafarrinada
cnidaris
flamingantisme
nebulogen
notación
oficialitzar
perdut
placidesa
quadriennal
ratina
rebentapisos
redundar
tiliácea
usat