{{#palabras}}
{{.}}
{{/palabras}} {{^palabras}}
No hi ha cap resultat ...
{{/palabras}}
triumvir (Diccionari)
triumvir
m. HIST.
En l'antiguitat romana, cada una de les tres persones que formaven una comissió o associació.
triumvir (Traducció Valencià-Castellà)
triumvir
m.
triunviro.
Et pot interessar
abentèric
alteridad
cañaherla
cetílic
colateralmente
despagar
despersonalizar
epifora
espaordidor
espingar
faisó
guadamecil
honramiento
impresionar
innòcuament
islamología
labiovelarización
tamborinejar
transónico
vesprada